Εις της αρετής το Εφέστιον, ήχος Γ’

Εις της αρετής το Εφέστιον, ήχος Γ’. Χαίρε πρωτοπλάστων κλέος, σέμνωμα και ευκληρία, χαίρε προπατόρων πόθος και χαρά η αιωνία. Χαίρε Αβραάμ, η δόξα η Θεού επαγγελία, χαίρε των εθνών απάντων θεία, κόρη, ευλογία. Χαίρε Ιακώβ η κλίμαξ και σκηνή ηγλαϊσμένη, χαίρε Ααρών η ράβδος χαίρε πύλη κεκλεισμένη. Χαίρε στάμνος η του μάννα, κόρη κεχαριτωμένη, χαίρε θρόνε του Κυρίου, άσπιλε ηγιασμένη. Χαίρε άχραντε Παρθένε τω Θεώ συντηρουμένη, χαίρε φέγγος του αδύτου, Μήτηρ η δεδοξασμένη. Χαίρε όρος, χαίρε βάτος, χαίρε τράπεζα αγία, χαίρε κεχαριτωμένη Δέσποινά μου Παναγία. Β’ Χαίρε μοναζόντων κλέος και οσίων η λαμπρότης χαίρε τείχος των Παρθένων έρεισμα και ωραιότης, Χαίρε των ποντοπορούντων ασφαλής καθοδηγία, χαίρε των πολεμουμένων η ειρήνη, Παναγία. Χαίρε των πενθούντων μόνη ισχυρά παραμυθία, χαίρε των κλονιζομένων έρεισμα και σωτηρία. Χαίρε μόνη των εστώτων ασφαλής ορθοστασία, χαίρε των οδοιπορούντων η οδός εν ασφαλεία. Χαίρε των χειμαζομένων, Θεοτόκε, η γηλήνη, χαίρε κόρη τεθλιμμένων η χαρά και ευφροσύνη. Γ’ Δια Σου ημών το γένος της κατάρας ελυτρώθη, δια Σου του Παραδείσου της τρυφής κατηξιώθη. Δια Σου ανακαινίσθη πάσα των ανθρώπων φύσις, δια Σου εκαινουργήθη η φθαρείσα πάλαι κτίσις. Δια Σου εμεγαλύνθη το Αδαμιαίον γένος, δια Σου κατηξιώθη λαβείν χάριν, δόξαν, σθένος. Δια Σου, Θεοκυήτορ, προς το θείον κατηλλάγη, δια Σου Παρθενομήτορ, τυραννίδος απηλλάγη. Δια Σου της ευλογίας του Θεού κατηξιώθη, δια Σου το μέγα τραύμα το ανίατον ιάθη. Δια Σου υιοθεσίας έτυχε και σωτηρίας, δια Σου της ουρανίας έτυχε κληρονομίας. Δια τούτό Σοι, Παρθένε, πεποιθώς νυν καταφεύγω, και την Σην φιλευσπλαγχνίαν εκ ψυχής καθικετεύω. Δ’ Πρόσχες τοίνυν, Δέσποινά μου, επί την ταπείνωσίν μου, πέμψον την βοήθειάν Σου, σπεύσον προς ενίσχυσίν μου. Παραμύθησόν με, κόρη, Δέσποινά μου Παναγία, η των τεθλημμένων μόνη έτοιμος παραμυθία. Η γλυκεία ευφροσύνη, η χαρά κα θυμηδία, η των επικαλουμένων έτοιμος παρηγορία. Η ελπίς απηλπισμένων, η παράκλησις πασχόντων, η ετοίμη προστασία των εις Σε καταφευγόντων. Συ προστάτις ει, Παρθένε, των δεινώς χειμαζομένων των υπό του αλλοτρίου, Δέσποινα, πολεμουμένων. Συ την λύπην της ψυχής μου και την άκαρπον πικρίαν, άρον απ’ αυτής, Παρθένε, και παράσχου ιατρείαν. Ε’ Ίδε των κακών το πλήθος, άκουσον του στεναγμού μου, ίδε την κατήφειάν μου, έπιδε τον οδυρμόν μου. Ίδε την ταπείνωσίν μου, ίδε μου την αθυμίαν, ίδε την αιχμαλωσίαν, ίδε μου την ατονίαν. Πρόφθασον βοήθησόν μοι προ του με απολεσθήναι, προ του με υπό της λύπης της πικράς καταβρωθήναι. Ου γαρ έχω ο παντλήμων πλην Σου άλλην προστασίαν, Ουδέ και καταφυγήν μου, ουδέ και παραμυθίαν. ς’ Συ μου σκέπη ει και ρύστις, Συ μου ει παραμυθία, Συ αντίληψίς μου πέλεις, Συ ελπίς και προστασία. Συ με φρούρησον, Παρθένε, φύλαξον, οχύρωσόν με, Συ, Παρθένε Θεοτόκε, πρόφθασον, διάσωσόν με. Συ ενίσχυσόν με, Κόρη, εν τη πάλη, εν σταδίω, Συ, Παρθενομήτορ πέλεις καύχημά μου εν τω βίω. Συ βοήθει μοι, Παρθένε, εν τω κράτει του αγώνος, Όν κατά του πολεμίου διεξάγω του αιώνος. Στήναι προς τας μεθοδίας του αλάστορος εκείνου, του εχθίστου αντιπάλου, του δεινού κακομηχάνου. Συ με δείξον νικηφόρον, Συ με δείξον στεφανίτην, Συ με του Χριστού γενναίον και στερρόν δείξον οπλίτην.

https://www.youtube.com/channel/UCcQnUTPlAkDEg5vAa8M_xjg

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *