ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Παροιμίες Σολομώντος 16-29. ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΖΩΗΣ ΤΕΛΟΣ Ρωμ. 13. 11-14, 14 1-4 Ήρθε η σωτηρία. Ματθ. 6 14-21. Πώς θα συγχωρεθούμε. Το μάθημα πραγματοποιήθηκε την 27 Φεβρουαρίου 2020. Μητροπολίτης Ιωάννης.

Μία άποψη για το “ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

  1. Ο Θεός δεν μας συγχωρεί όταν δεν συγχωρούμε τους συνανθρώπους μας
    «…και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών»
    «Πάντων μάλιστα μνησικακίαν αποστρέφεται και μισεί ο Θεός», δηλαδή από όλες τις αμαρτίες ο Θεός αποστρέφεται και μισεί τη μνησικακία. Είναι κατηγορηματική η φράση αυτή του ιερού Χρυσοστόμου για το πάθος της μνησικακίας, της μη διάθεσης, δηλαδή, για συγχώρηση του αδελφού μας που με οποιονδήποτε τρόπο μας λύπησε. Στην παραβολή του μνησίκακου δούλου (Ματθ. 18, 23-35), την οποία αναγνώσαμε στις εκκλησίες μας πριν από μερικές εβδομάδες, ο Χριστός κατακρίνει το πάθος της μνησικακίας, το οποίο είναι η μεγαλύτερη από όλες τις αμαρτίες.

    Ο εύσπλαχνος βασιλέας της παραβολής διέταξε την τιμωρία του χρεοφειλέτη δούλου του, όμως συγκινήθηκε από τις παρακλήσεις του, τον απελευθέρωσε και του χάρισε όλο το υπέρογκο χρέος των μυρίων ταλάντων. Δυστυχώς, όμως, ο δούλος δεν έμοιασε στον εύσπλαχνο βασιλέα του, ξέχασε αμέσως μόλις βγήκε από το παλάτι τη μεγάλη ευεργεσία του και απαίτησε από έναν συνδούλο του, πιάνοντάς τον από τον λαιμό, να του αποδώσει το ευτελέστατο ποσό των εκατό δηναρίων που εκείνος του χρωστούσε. Ο συνδούλος τον παρακάλεσε ακριβώς με τα ίδια λόγια που είχε χρησιμοποιήσει και εκείνος στον βασιλέα. «Δείξε μου μακροθυμία και θα στα επιστρέψω». Εκείνος ήταν ανένδοτος και τον οδήγησε στη φυλακή μέχρι να του αποδώσει τα οφειλόμενα.

    Θεωρώντας τον μνησίκακο δούλο ως παράδειγμα αποφυγής, ο ιερός Χρυσόστομος μας προτρέπει να θυμόμαστε διαρκώς τα αμαρτήματά μας, όχι, βέβαια, για να απελπιστούμε, αφού ο Θεός μάς συγχωρεί για αυτά, όταν τα εξομολογούμαστε, αλλά για να γινόμαστε ταπεινοί, προσεκτικοί και επιεικείς στους συνανθρώπους μας. Όπως, λοιπόν, εκείνος ήταν υποχρεωμένος να συγχωρήσει τον συνδούλο του, αφού ο ίδιος είχε συγχωρηθεί για ασύγκριτα μεγαλύτερο χρέος, έτσι κι εμείς, αφού μας συγχωρεί ο Θεός, πρέπει να συγχωρούμε τους συνανθρώπους μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *